01 01 2014

yordum biliyorum..

kendimi parçalıyorum.. hem de gitmek isteyen birinin kalması için.. sevgi aşk basitleşti sanki.. sadece canıma okumak hoşuna gidiyormuş gibi... neyin intikamı bu? hatalarım var...hem de büyük hatalar.. ama onlayken geçmişte ki hataları yapmadım hiç. çok sevdim çok bağlandım.. farkedemedim çok fazla kaptırdığımı hayallere.. ölene kadar onla olma fikri..öyle sardı ki .. öyle kaptırdım ki onla evlenme fikrine.. hayal kurdukça abarttım,şişirdim başını.. sevdiğim adama kavuşmak en büyük hayalken onunla yuva kurmak gerekirse aç kalmak ama ne olursa yanında olmak o kadar harika  birşeydi ki.. çok safmışım.. beni hırpalaması ,canıma okuması herşey dokunuyor ama  onu kaybetmeyi göze alamıyorum..   ama en kötüsü o böyle yaptıkça o hayallerimi öldürmeye başladım... ve beni sevmediğini ne olursa olsun benle bi ömür geçirmek istemediğini düşünmeye başladım ... artık ayrılık o kadar basitleşti ki.. ne kadar basitleştiyse o kadar çok canım acımaya başladı.. istenmediğim halde istiyorum,ısrar ediyorum. sadece ısrar ettiğim için mi  ağlayıp sızladığım için mi yanımda yoksa seviyor mu emin olamıyorum..   ve bu yüzden karar verdim çok sevicem ,sevmeye de devam edicem ama  alışıcam o bensizliğe nasıl alıştıysa  bende o bitsin dediğinde bi daha yıkılmamak için hazırlıcam kendimi..   çünkü beni bırakması hayatımın sonuymuş gibi geliyor.sanki ölüyorum..   ayrılırken huzur istediğini söyledi dün gece. belki tekrar terkettiğinde onu rahatsız etmeyerek verebilirim bu huzuru ona...   sonra diyorum ki saçmalama nasıl dayanıcaksın ki...... Devamı